ខ្លោងទ្វារទាំង៥មានតែទ្វារខ្មោ.ចមួយគត់ពុំមានប ញ្ចុះមន្តអាគម, ម នុស្សត្រូវធ្វើរឿងនេះមុនថ្ងៃលិច ហាមដើរងាកក្រោយ…(វីដេអូ)

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

សៀមរាប៖ ខ្លោងទ្វារខាងត្បូង មានឈ្មោះថា ទន្លេអ៊ុ៖ ខ្លោងទ្វារទន្លេអ៊ុ(ទិសខាងត្បូង)ខ្លោងទ្វារខាងត្បូងត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ ទាំងវណ្ណៈក្សត្រ ទាំងវណ្ណៈនម៉ឺនសព្វមុខមន្ត្រីរហូតដល់ប្រជារាស្រ្តសាមញ្ញ ដែលអាចចេញចូលបានគ្រប់ពេលវេលាតាំងពីប្រលឹម(ថ្ងៃរះ) ទល់ព្រលប់(ថ្ងៃលិច) ក្នុងគោលបំណងកិច្ចការរដ្ឋបាល សាសនា និងរកស៊ីជួ ញដូរ ដូច្នេះវាជាខ្លោងទ្វារដែលមមាញឹកជាងគេ។ បច្ចុប្បន្នខ្លោងទ្វារនេះត្រូវបានគេហៅថា ខ្លោងទ្វារទន្លេអ៊ុ ព្រះគូរទឹកទាំងពីរនេះត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រារព្ធពិធីបុណ្យអ៊ុទូក ដើម្បីរំលឹកអំពីការធ្វើចម្បាំង

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ឈ្នះមកលើទ័ពជើងទឹករបស់កងទ័ពចាមនៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ និងព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧។ ខ្លោងទ្វារខាងជើង មានឈ្មោះថា ដីឆ្នាំង៖ ខ្លោងទ្វារដីឆ្នាំង(ទិសខាងជើង)ខ្លោងទ្វារខាងជើងត្រូវបានគេប្រើសប្រាស់សម្រាប់ក្រុមបព្វជិតមកពីទីជិតឆ្ងាយដង្ហែរក្បួន ព្យុហយាត្រាចូលមករាជធានី ដើម្បីគាល់ព្រះមហាក្សត្រ ក្នុងគោលបំណងសូមសេចក្តីប្រទានទោ ស ប្រោសដល់អ្នកមានកំហុសបន្តិ ចបន្តួច ដែលកំពុងជា ប់ឃុំឃាំ.ងនៅក្នុងបរិវេណរាជធានី ដើម្បីនាំយកពួកគេទៅអប់រំសារជាថ្មីឡើងវិញ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ប្រពៃណីបែបនេះនៅតែបន្តរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ដោយព្រះមហាក្សត្រនៅតែមានព្រះរាជសិទ្ធិស្នើសុំឱ្យរាជរដ្ឋាភិបាលនិងតុលាការលើកលែងទោ សចំពោះអ្នកមានទោ សស្រាលធ្ងន់ ដែលជាប់ឃុំឃាំង ដើម្បីទទួលបាននូវការសម្រាលទោ សជាបន្តបន្ទាប់ រហូតត្រូវបានគេដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព អាស្រ័យទៅតាមប្រភេទនៃទោសកំហុសរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ។ ខ្លោងទ្វារនេះត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា

ខ្លោងទ្វារដីឆ្នាំង ព្រោះអ្នកស្រុកសម័យក្រោយយល់ថានៅមុំបរិវេណខ្លោងទ្វារនេះសម្បូរទៅដោយដីឥដ្ឋសម្រាប់យកមកធ្វើជាឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃដូចជា ចាន ឆ្នាំង និងក្អមជាដើម។ ខ្លោងទ្វារខាងលិច មានឈ្មោះថា តាកាវ៖ ខ្លោងទ្វារតាកាវ (ទិសខាងលិច)ខ្លោងទ្វារខាងលិចត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រ.ហាជី.វិត។ នៅពេលមានជនណាម្នាក់បានព្រឹត្តនូវបទល្មើ.សធ្ង ន់ធ្ងរ មិនអាចលើកលែងទោ សបាន ជននោះត្រូវបានគេនាំយកទៅប្រ ហាជី.វិតនៅខាងក្រៅបរិវេណនៃខ្លោងទ្វារដោយជីរណ្តៅកប់និងយកដីឬថ្មកប់ក្របពីលើ(ឯកសារ ជីវ តាក្វាន់) បច្ចុប្បន្នខ្លោងទ្វារនេះត្រូវបានខ្លោងទ្វារតាកៅ។

ខ្លោងទ្វារទិសខាងកើតមានចំនួន ២ គឺ៖១. ខ្លោ ងទ្វារខ្មោ.ច(ទិសខាងកើត)៖ ខ្លោងទ្វារខាងកើតមួយផ្សេងទៀត សង់ក្នុងរាជព្រះ​បាទ​ជ័យ​វ រ្ម័ន​ទី​៧​ ចុង​សតវត្ស​ទី​១២​ស្ថិតនៅចំផ្លូវខាងមុខប្រាសាទបាយ័នមានមុខងារសម្រាប់ដង្ហែរសា កស ពរបស់អ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងបរិវេណអង្គរធំ ដើម្បីយកទៅបូជា ឬចោលទៅក្នុងទឹកស្ទឹងនៅបរិវេណផ្នែកខាងក្រៅនៃទីក្រុង។ ខ្លោងទ្វារនោះត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា ខ្លោងទ្វារខ្មោ ច។

តាមចាស់ៗតំណាលថាក្នុងចំណោមខ្លោងទ្វារទាំង ៥ នៃមហានគរគឺមានតែទ្វារខ្មោ ចមួយគត់ដែលពុំមានការប ញ្ចុះមន្តអា គម ព្រោះខ្មោ ចជឿថាបើប.ញ្ចុះអាគមនោះព្រ លឹងអ្នកស្លា ប់ច្បាស់ជាមិនអាចចាក់ចេញ ពីកំពែងក្រុងបានទេ ហេតុនេះហើយរាល់ពេលមានមនុស្សស្លា.ប់គេត្រូវសែងទៅក្រៅក្រុងឲ្យបាន មុនថ្ងៃលិច ហាមដើរថយក្រោយ ឬងៀកក្រោយ បើដើរចូលមកវិញក៏ត្រូវ

ចូលតាមច្រកផ្សេងទៀតដែរ ដើម្បីកុំឲ្យព្រ លឹងណាមួយដើរតាមចូល មកភូមិស្រុក។ល។ ២. ខ្លោងទ្វារជ័យ(ទិសខាងកើត)៖ ខ្លោងទ្វារខាងកើតមួយ ស្ថិតនៅចំផ្លូវខាងមុខព្រះពន្លាកិត្តិយសនៃព្រះលានជល់ដំរី បានប្រើសប្រាស់សម្រាប់ចេញចូលដោយព្រះមហាក្សត្រ និងកងទ័ពបន្ទាប់ពីបានទទួលនូវជោគជ័យលើខ្មាំ ងស.ត្រូវ ដូច្មេះខ្លោងទ្វារនោះត្រូវបានគេហៅថា ខ្លោងទ្វារជ័យ ៕

Related posts

Leave a Comment